Przewodnik ten nie jest tworem zamkniętym. Tak jak skala wspinaczkowa nie może być zamknięta od góry, tak ilość wiedzy na temat zimowego wspinania w Tatrach będzie przyrastać. Nowe drogi i warianty, odhaczenia, wreszcie korekta zawartych w nim informacji – wszystko to sprawia, że już najbliższej zimy, przewodnik będzie wymagał aktualizacji i uzupełnień.

Oczywiście, z pewnością czytelnicy odnajdą w nim błędy, co z pokorą przyznaję – jest nieuniknione.

Myśląc o ewentualnych kolejnych wydaniach za parę lat, nie chcemy wraz z wydawcą pozostawić miłośników zimowego wspinania bez szans na uzupełnianie informacji. Dlatego na tej stronie umieszczać będziemy informacje o nowych zimowych drogach i odhaczeniach, a także poprawki związane z błędami zawartymi w niniejszym opracowaniu. Pierwsze uzupełnienia i korekty znajdziecie poniżej.

Od czasu do czasu umieszczać będziemy też dodatkowe informacje o drogach i rejonach, na które zabrakło miejsca i czasu w tym przewodniku. Wszystkie te informacje będą uwzględnione przy ewentualnym kolejnym wydaniu.

Na początek pragniemy powtórnie uświadomić czytelników, iż przewodnik zawiera 26 FOTO-TOPO na dwie strony, które można obejrzeć po rozłożeniu rozkładówki. Sprawdźcie poniższe strony, bo być może co nieco przeoczyliście.

strony: 67-68, 75-76, 85-86, 97-98, 109-110, 121-122, 127-128, 137-138, 141-142, 153-154, 167-168, 175-176, 181-182, 191-192, 223-224, 235-236, 253-254, 293-294, 301-302, 313-314, 325-326, 331-332, 343-344, 351-352, 359-360, 379-380;

KOREKTY I UZUPEŁNIENIA

ROZDZIAŁ 1

W sierpniu i listopadzie 2021 zostały poprowadzone 3 nowe linie na zachodniej ścianie Granatów. Drogi prowadzą częściowo nowym terenem, jednakże po części przecinają się z drogami już istniejącymi. Wszystko to w okolicach dróg 16-22 z przewodnika.

Jedna z powyższych linii – Depresja poszukiwaczy – uzyskała w dniu 11.01.2021 pierwsze przejście zimowe i jednocześnie zimowo-klasyczne. Została ona wyceniona na okolice stopnia 5/5+. Autorzy przejścia: Bogdan GronJerzy Gurba. Przebieg linii wg przejścia zimowego poniżej.

Zdjęcie i rys. Jerzy Gurba

Str. 73, opis drogi 19.

Eugeniusz Chrobak nie robił oczywiście pierwszego zimowego przejścia zachodniej ściany, bo Stefan Kozłowski Zbigniew Rubinowski przeszli ją zimą, natomiast szedł innymi wariantami. Oryginalny przebieg linii Kozłowski-Rubinowski jak poniżej, na rysunku Staszka Bobaka.

Str. 73, opis drogi 22.

I przejście zimowe Drogi GładyszaStanisław Bobak, Jędrzej Myśliński (02.01.2022), trudności 3, miejsce 5/5+.

————

W przewodniku nie umieściłem istniejącej linii – Warianty Cywińskiego (4). Wariant A: Władysław Cywiński, Piotr Ziemak (21.10.2012)
Wariant B C D: Władysław Cywiński (27.06.2012)

Pierwsze przejście zimowe (war. ABD): Łukasz Bandrowski, Stanisław Bobak, Zbigniew Gruszka (30.12.2021) Poniżej przebieg linii wg rysunku Staszka Bobaka.

Rys. Stanisław Bobak. Zdjęcie. Jakub Radziejowski

ROZDZIAŁ 2

Str 95. Opisy dróg 5 i 6 powinny być zamienione numerkami, żeby zgadzało się z topo na str. 97-98

ROZDZIAŁ 4

Str. 115. Nowy wariant do „Setki” (drogi nr 6).

Być może nowy wariant do „Setki” na Zadnim Kościelcu przeszli w dniu 25.01.2020 Olaf Bańdo Michał Kościuczyk-Mendyk. Trudności 5. Oczywiście, jeśli ktoś wie coś na temat wcześniejszego (np. letniego) przejścia takiej linii, proszony jest o kontakt.

Szczegóły poniżej: linia na zielono.

Str. 129. Drogi 38 i 39.

Na foto-topo pomylone zostały numery dróg: Potoczka Agregat Aurora. Poprawne to oczywiście:

  • 38. Agregat Aurora (na czerwono)
  • 39. Potoczek (na żółto)

Poprawnie wrysowane zostały te drogi na stronach 124 i 131.

Czuba nad Karbem, okolice drogi 46,

Nowa (?) linia Pyry z Gzikiem (trudności 3) autorstwa Anna Janowska i Damian Szwedziak (7.01.2022).

PS: Linia jednak miała wcześniej nieopisane przejścia (przed 2014 rokiem) wg informacji od Grzegorz Nocuń.

Od autorów przejścia z roku 2022:

Wyszły nam 3 wyciągi (pierwszy ok 70 metrów, drugi 50, trzeci ok 50-55), obstawiam trudności odpowiednio 1, 0+,3, ale to będzie zależne od warunków (na drugim wyciągu były betony, a na trzecim wyciągu ściana i zacięcie było oblane lodem z lewej strony – poszedłem zacięciem)
Zostały w drodze dwa haki. Trudna asekuracja w tych warunkach w zacięciu – został tam hak „v-ka”
Stanowisk brak (zaznaczone kropkami). Na pierwszym został hak. Szpej: obowiązkowo 3 igły do traw, kości, friendy (standardowy zestaw), warto mieć haki.”

Str 130. Droga nr 47.

Pierwsze przejście zimowe Drogi Mączki na Czubie nad Karbem: Stanisław Bobak, Bartłomiej Gąsienica-Józkowy (13.03.2022). Trudności: 3/4.

1 wyciąg 45m, 3/4
2 wyciąg 40m, 2
3 wyciąg 40m, 3
4 wyciąg 20m, łatwo do szlaku

Str. 132. Nowa droga na Buli pod Zmarzłym

Pomiędzy drogami 48 i 49 powstała nowa linia.

Bloody мир (5+/6), Wojciech Malawski, Jakub Radziejowski (1.03.2022). Topo poniżej:

Str. 134-135. Próg Grzędy Kościelcowej. Cztery nowe linie w okolicach drogi nr 50 i dwie na lewo od drogi nr 57.

Spękany Filarek (4+); I p. Stanisław Bobak, Bartłomiej Gąsienica-Józkowy (1.02.2022).

Seledynowe Zacięcie (5+), I p. Stanisław Bobak Sebastian Szadkowski (15.03.2022).

Lewy Kochańczyk (4) Opis wg przejścia Arkadiusz Kubicki, Bogusław Szczerba, Sławomir Jabłoński (11.2021). Droga była wcześniej przechodzona przy okazji poszukiwań Drogi Kochańczyka na Buli pod Kotłem kościelcowym.

Borysław (1-2, war. 4); I p. Arkadiusz Kubicki, Sławomir Jabłoński, Bogusław Szczerba (27.11.2021).

Last Minute (6/6+) I p. Damian Granowski, Anna Gugulska, Artur Iwaniak (10.02.2022). Szczegóły tutaj

Resiańscy Brusiarze Noży (7-); I p. Stanisław Bobak, Jędrzej Myśliński (13.02.2022).

Str. 123-124 Nowa linia.

Na lewo od Żlebu Zaruskiego. I p. Robert Rokowski, Robert Chirk, Wiesław Madejczyk. (29.11.2021).

Jest to kombinacja dróg 28, 29 i 25 z kilkoma nowymi wyciągami. Szczegóły poniżej:

Str. 145. Droga nr 72.

Poprawna nazwa drogi to Śniegi Kilimanjaro, a nie Śniegi Kilimandżaro.

ROZDZIAŁ 5

Str. 151. Opis drogi nr 5.

Prawdopodobnie pierwsze przejście zimowo klasyczne drogi Europa Europa miało miejsce w dniu 28.03.2022. Autorami przejścia są Jakub Radziejowski i Rafał Sondaj. Droga nie miała wcześniej przejścia zimowego, jest wiec to najpewniej pierwsze takie przejście (doprecyzowując: „w warunkach zimowych”). Proponowane trudności to 6/6+. Szczegóły odhaczenia naniesione zostały na oryginalny schemat autorski zamieszczony w biuletynie KWW „Azero”, poniżej.

ROZDZIAŁ 6

Dzięki informacjom od Ryszarda Kuzdrowskiego, a także informacjom o nowych dogach z jesieni 2021, uzupełniamy stan wiedzy o Dolince Buczynowej.

Str 166. Uzupełnienie.

Na lewo od drogi nr 5 (Skłodowskiego) istnieje droga Kałuża-Zieliński (V+, A2). Brak szczegółów o jej przebiegu. I p. Roman Kałuża, Michał Zieliński (22.08.1981).

Str 166. Opis drogi nr 6.

I p. zimowe drogi Matczak-Serkowski należy do Michała Zielińskiego i tow. (28.12.1983)

Str 170. Opis drogi nr 10.

I p. zimowe drogi Laskowski-Święcicki należy do zespołu Ryszard Kuzdrowski, Waldemar Niemiec (28.12.1985);

Str 177. Uzupełnienie, droga 33a

Nowa droga na Skrajnym Granacie, na lewo od drogi 33. 70lat temu I p. Stanisław Bobak, Adrian Koźbiał, 26.10.2021

Str 180. Uzupełnienie, nowa droga między drogami 47 i 48.

Nowa droga Znajdziecie ją pomiędzy drogami 47 i 48. Wielka Buczynowa Turnia, Finlandia-Stawy 1:5 (V, 150 m). I p. Adrian KoźbiałStanisław Bobak, (31.10.2021).

Str 185. Uzupełnienie, droga 67a

Mała Buczynowa Turnia, Droga Mastalerza (Prawym żebrem) IV+; I p. K.Berdychowski, Jacek Mastalerz, J.Rysiewski (2.08.1980), I p. zim. Ryszard Kuzdrowski, Waldemar Niemiec (30.12.1983);

ROZDZIAŁ 7

Str 193, droga nr. 14

Kozia Przełęcz wprost – zimowa wycena WI3, 5R. Wycena zimowa podana jest według przejścia Ludwika Wilczyńskiego z kursantami, z roku 1985.

INNE UZUPEŁNIENIA

Okazuje się, że nad Dolinką Pustą jest cały szereg dróg, które nie istniały w szerszej świadomości i nie zostały umieszczone w żadnym z przewodników. Ale istnieją w kajetach pięciostawiańskich taterników lat 80. Otrzymałem kilka istotnych informacji od Ryszarda Kuzdrowskiego, któremu serdecznie dziękuję i które poniżej umieszczam.

Wymieniony na stronach nr 190 i 193 W. Wiatrak to Wojciech Wiatrak.

W okolicach Drogi Motyki (nr 1) na Kozich Czubach istnieje droga Jesień Muminków (VI), I p. Alicja Artur Paszczak (1.11.1993, war. VI na dole dwa lata później).

Pierwsze przejście zimowe Drogi Stanisławskiego na Kozich Czubach (nr 6, str. 190) należy do Ryszarda Kuzdrowskiego Waldemara Niemca (grudzień 1983). Przy okazji warto wspomnieć, że droga funkcjonowała w środowisku pod nazwą Trupki. Zimowe trudności 4.

Na Kozich Czubach w okolicach Drogi Paryskiego istnieje Droga Michnowskiego (4).

I p. Andrzej Michnowski, W.Borowczak (21.03.1984);

Schemat drogi poniżej, prace nad wrysowaniem linii w zdjęcie trwają.

rys. Ryszard Kuzdrowski

Autorami Drogi Michnowskiego na Kozim Wierchu (nr 19, str 195) są Andrzej MichnowskiJacek Mastalerz (I p. 13.04.1981). Warto nadmienić, że podczas pierwszego przejścia (kwiecień) trudności zostały wycenione na IV+. Być może warunki były już letnie. Autorzy przejścia z-k z 2017 roku wyceniają linię na zimowe 6/6+.

Na prawo od powyższej linii istnieje DROGA CZABAŃSKIEGO V+ (zimą ?)
I p. M. Czabański, (?) Kieńć, Bogumił Słama (lato 1975),
I p. zim. M. i E. Czabańscy (7.04.1983);

Schemat poniżej, prace nad wrysowaniem drogi w zdjęcie trwają.

rys. Ryszard Kuzdrowski

Na prawo od drogi nr 28 (str 195) istnieje linia (przebieg poniżej):

WARIANT Z PRAWEJ V+
I p. Krzysztof Bigda, Ryszard Kuzdrowski (6.10.1981);

rys. Ryszard Kuzdrowski

W przewodniku nie uwzględniłem także dróg na Kozim Wierchu, których enigmatyczny przebieg jest umieszczony na rysunku poniżej.

Hierzyk-Wiatrak, 4 Bouforta

rys. Ryszard Kuzdrowski
Schemat drogi Szupiny, niekiedy nazywanej droga Byczkowskiego (nr 25 na str 195) rys. Ryszard Kuzdrowski

ROZDZIAŁ 9

str. 212. Opis drogi nr 6′.

Grzęda Heinricha na wprost uzyskała pierwsze przejście zimowe (uwzględniając wszystkie warianty prostujące) i jednocześnie pierwsze przejście zimowo-klasyczne. Wyceniona została na 8-W. Autorami przejścia są Tomasz KlimczakJan Kuczera (14.12.2021, czas 12h15min).

Szczegóły linii na topo poniżej:

Rys. Jan Kuczera. Fot. Jakub Radziejowski
Rys. Jan Kuczera, Fot. Krzysztof Korn

Nowe warianty do GRZĘDY HEINRICHA NA WPROST

GRZĘDA DIRECT 6+, I p. Jacek Czech, Wojciech Josse (25.03.2022);

Warianty „jeszcze bardziej” prostujące Grzędę Heinricha niż linia 6′. Szczegóły tutaj.

str. 215. Przebieg drogi nr 10.

Droga nr 10 zaczyna się nie na samym dole ściany, jak to wrysowałem na str. 215, a mniej więcej tam, gdzie swój początek mają drogi nr 15 i 16. We wszystkie te trzy drogi ich autorzy wtrawersowywali od Buli pod Rysami.

ROZDZIAŁ 10

Nowa droga na Wołowej Galerii na prawo od drogi nr 28 (Gran Torino).

W dniu 13.12.2021 Kamil Klimkiewicz, Jakub RadziejowskiSebastian Wędzel otworzyli Mroczny Obiekt Pożądania w prawej części ściany (7/7+, 220m, 7,5h). Szczegóły na topo poniżej:

Pomiędzy tymi liniami istnieje droga z sierpnia 1982 (Hi-Fi, inaczej Cudowne Ocalenie, autorstwa Krzysztofa FickaJacka Włodarczyka) o trudnościach V+. Przybliżony przebieg tej linii oraz próby z grudnia 2021 (Maciej Bedrejczuk, Tomek Klimczak) na zdjęciu poniżej.

Str. 227. Droga nr 16.

Prawdopodobnie I przejście z-k. Drogi Korosadowicza w wykonaniu zespołu Paweł Burda, Tomasz Klimczak (24.03.2022). Wycena zimowa 6+.

Str. 233. Błąd na foto-topo.

Pomiędzy Wołową Turnią a Rogatą Turniczką znajduje się oczywiście Wielka Wołowa Szczerbina, a nie „Wyżnia”. Na pozostałych foto-topo (str. 229 i 231), nazwa jest wpisana poprawnie.

ROZDZIAŁ 11

Str. 252. Opis drogi nr 19.

Pierwsze przejście w pełni zimowo klasyczne drogi Hobrzańskiego (8-) należy do zespołu Maciej Janczar, Tomasz Klimczak (10.12.2016).

Przy okazji muszę doprecyzować kwestie wyceny drogi. Ósemkowe trudności ma wyłącznie pierwszy wyciąg. Z tym, że chodzi o wyciąg prostujący od dołu, pokonany po raz pierwszy przy okazji pierwszego przejścia zimowego. Do pewnego czasu zimą droga Hobrzańskiego była pokonywana wyłącznie wariantem prostującym.

Dopiero niedawno dowiedziałem się, że ostatnio miały też miejsce (dwa? ) zimowe przejścia z oryginalnym startem, od prawej. Zimą ten wyciąg wyceniany jest na okolice stopnia 5+, a całość drogi ma wtedy nie więcej niż 7.

ROZDZIAŁ 12

Str. 278, Opis drogi nr 4

Ścianka na Długoszu została po raz pierwszy przebyta zimą klasycznie w butkach wspinaczkowych. Miało to miejsce podczas przejścia Superparanoi, łączącego klasykę zimową z letnią (własnie na wspomnianej ściance) – autorzy to Michał Czech Wadim Jabłoński (14.03.2022). Niestety, na pierwszym wyciągu czynnie został użyty 1 hak, co sprawia, że droga wciąż czeka na przejście wszystkich wyciągów zimowo-klasycznie i klasycznie za jednym zamachem. Szczegóły tej wspinaczki i wszystkie zespoły, które do tej pory pokonały Superparanoję zostały wymienione tutaj.

Nowa droga

POŻEGNANIE KRÓLA D14 – nowa droga sportowa na Ostrodze Kazalnicy

„Podczas trzydniowego pobytu Andrzeja DryglaDariusza Sokołowskiego w schronisku Morskie Oko Łysemu udało się zrealizować projekt sportowej drogi u podstawy Kazalnicy Mięguszowieckiej. Droga usytuowana jest na ostrodze Filara Kazalnicy Mięguszowieckiej. Została poprowadzona dnia 14 marca bez użycia „czwórek” i „dziewiątek”.” Więcej na temat tej drytoolowej linii tutaj

ROZDZIAŁ 13

Str 295 i 296, droga nr 4.

Pierwszy wyciąg drogi nr 4 prowadzi tak jak zaznaczono w przewodniku drogę nr 5, a nr 5 idzie bardziej po prawej. Poprawny przebieg pierwszego wyciągu Śląskiego Komina jak poniżej.

Str 295. Opis drogi nr 10.

Przy okazji obijania dróg w sektorze sportowym pod Memoriał Bartka Olszańskiego, kluczowy wyciąg Ganji został wyceniony przez Słowaków na M6+ (i tak jest opisane w przewodniku). Jednakże w opinii niektórych jest to żart i powtarzający ten wyciąg wspinacze powinni się spodziewać trudności co najmniej M7.

Str. 300. Opis drogi nr 22.

Pierwsze powtórzenie Komina Malczyka i pierwsze zimowe przejście należy do zespołu Jacek Jania, Jan Muskat, Zbyszek Skierski (dn. 24.01.2010, wyceniony na A2+).

Autorzy I przejścia zimowo klasycznego pozostają bez zmian (Bartek Stoch Michna, Wojtek Karpiel)

Str 305. Przebieg drogi 32.

Poprawny przebieg linii Kajsikcosik poniżej.

Str. 306. Opis dróg nr 2 i 3.

Obie drogi uzyskały już przejścia zimowo-klasyczne w wykonaniu zespołu Roman Czoch, Mikołaj Dzięciołowski, Damian Granowski w dniu 11.12.2021 (obie tego samego dnia).

Marzenie Ściętej Głowy wycenione zostało na 6+, a Kapela Niespokojnych Nóg na 6.

Próba innego zespołu na Nauce Pokory przyniosła odhaczenie pierwszego wyciągu na 7-. Z racji na złamane ostrze zespół nie wstawił się w kolejny wyciąg.

Nowe Drogi na Buli pod Kazalnicą (wszystkie w okolicach dróg 1-3, ze str. 306):

Polak w Pornosie (7-) Maciej Bedrejczuk, Wadim Jabłoński, 18.12.2021

Inomineta (6) Jonatan Zazula, Jakub Ciechański, 18.12.2021

Parada Kosówek (6) Bartosz Raczyk, Michał Nowicki, 19.12.2021

ROZDZIAŁ 15

Str. 329. Opis drogi nr 10.

W dniu 11.12.2021 miała miejsce próba przejścia zimowo klasycznego Lewego Dziadka przez zespół Maciej Bedrejczuk, Wadim Jabłoński, Konrad Ociepka. Zespół wycofał się po 5 wyciągach wspinaczki, jednakże do tego miejsca udało im się zimowo uklasycznić dolne trudności (okolice stopnia 7+). Powyżej najwyżej osiągniętego miejsca czekają trudne płyty.

Zespół wytyczył też nowy, trudniejszy wariant startowy po prawej stronie (7W/R). Szczegóły na topo.

Str. 331. Opis drogi nr 19.

Starek-Uchmański (zimą 7) został po raz pierwszy przebyty klasycznie latem (VI-) w dniu 22.07.1979. Autorzy pozostają bez zmian.

Str 331. Opis drogi nr 20.

Prawy Dziadek to trudności bliżej 6+ a nie 7+.

Str 331. Opis drogi nr 21.

Skrzypek na Dachu to letnie VIII, a nie zimowe 8. Droga najprawdopodobniej nie ma przejścia zimowego.

Str. 332. Przebieg drogi nr 28.

Autorskie wrysowanie drogi Seattle 89 jak na zdjęciu poniżej.

ROZDZIAŁ 16

Str. 354. Pierwsze przejście zim-klas. drogi nr 10.

Droga Zacięciami (nr 10) uzyskała prawdopodobnie pierwsze przejście zimowo klasyczne za sprawa zespołu Piotr Barankiewicz, Karol Kosiorek (24.03.2022). Opis autorów przejścia:

„Wyszło ok. 110m, dwa zjazdy ze starych stanowisk (dołożyliśmy repy), wycena ok. 6. Warto mieć duble średnich friendów (czerwony, żółty) jeśli łączyć wyciągi. My robiliśmy na 3 krótkie plus ostatni w łatwym terenie. Droga ma przejście zimowe z 1975, ale raczej nie na dziabach… Bardzo estetyczne ruchy.”

Linia zjazdów:

Str 355. Opis drogi nr 12.

Dnia 19.12.2020 zespół Karol Kosiorek, Piotr Zaremba, Piotr Barankiewicz pokonał zimowo-klasycznie dwa pierwsze wyciągi drogi Śliczne Zacięcie, a następnie wyszedł lekko w prawo i do góry czterema łatwiejszymi wyciągami, aż do połączenia z płn granią (filarem?) przy Cubryńskiej Strażnicy. Stąd 2 zjazdy z pętli do Żelazka i pod ścianę. Jak pisze Karol: „Nie jest to przejście całej drogi, a jedynie „wariant”. III-kowy trawers po skale na trzecim wyciągu nas zniechęcił. Po dwóch pierwszych wyciągach można zjechać z pętli jednym zjazdem 60m. Proponujemy 7/7-. Zastany hak rozpadł mi się w dłoni na pierwszym wyciągu! Śliczne wspinanie!

Str. 357. I p. zimowe drogi nr 23.

Pierwszego przejścia zimowego Komina Hobrzańskiego dokonali w dniu 7.03.2022, Jakub Radziejowski Andrzej Sokołowski. Proponowana zimowa wycena drogi to 7-. Według autorów drugiego przejścia zim-klas (23.03.2022, Tomasz Klimczak Paweł Burda) wycena może być ciut niższa (6+). Uroda drogi została potwierdzona!.

Str. 357. I p. zimowe drogi nr 28.

Dnia 20.12.2020 Piotr Zaremba, Karol Kosiorek, Piotr Barankiewicz przeszli drogę nr 28 (Prawym żebrem) wyceniając ja na zimowo klasyczne 5+. Według autorów: „Trzy łatwe i krótkie wyciągi, jedno miejsce 5+. Jeden zjazd na przełączkę pod Zadnim Mnichem„.

Str. 364. Opis drogi nr 6.

Droga Akcja Junior uzyskała I przejście zimowo klasyczne w dniu 16.12.2021 i została wyceniona na 6+. Zespół (Wadim Jabłoński, Jan Kuczera, Jakub Radziejowski) kontynuował wspinaczkę do Turni Zwornikowej Cubryny, jednym z wariantów do Lewego Filara (komino-zacięcie z miejscem 6, dalej 4). Szczegóły tego wariantu na zdjęciu poniżej:

str. 364. Opis drogi nr 11.

Najszybsze przejście Direttissimy to 14,5h, a nie 20h.

str. 364. Opis drogi nr 16.

Okazuje się, że Sen Zielonych Motyli otrzymał już pierwsze zimowo klasyczne przejście, a jego autorzy nie byli tego świadomi, co troszkę mnie rozgrzesza.

Autorami odhaczenia są Damian GranowskiJoanna Klimas, którzy dokonali tego 20 lutego 2019 i wycenili drogę w okolicach 7-/7. Według Damiana może być „pół stopnia trudniej, jeśli dolny wyciąg będzie suchy. Ja miałem tam wystarczające warunki, aby przejść w miarę lekko (śniegolód w połogim zacięciu). Unikalne wspinanie po limbie w połowie drogi.”

Przy okazji sprostowanie. Osoba wymieniona przy opisie tej drogi to Karol Kosiorek, a nie Kamil.

str. 365. Opis drogi nr 21.

Prawy Moma. Być może I przejście z-k. Adam Bielecki, Mariusz Hatala (12.2021), wycena 5+

str. 365. Opis drogi nr 25.

Trudności Drogi Mączki to bardziej 7-/7 niż 5+/6-.

Bogusław KowalskiJarosław Sadowski nie są autorami I p. z-k. Są nimi Damian GranowskiWojciech Radzik, którzy zostali wymienieni w opisie, w następnej kolejności.

ROZDZIAŁ 17

str 376. Opis drogi nr 2.

Po szeregu powtórzeń, można przyjąć, że pierwszy wyciąg Najtrudniejszej Drogi Świata (poprowadzony trochę dalej niż zaznaczono na topo – aż do 2 spitów) to raczej okolice stopnia 7-/7W niż 6

str 383. Opis drogi nr 12.

Smutnej Zabawy to bardzo ładne wspinanie. Niemniej jednak, warto mieć świadomość, że trzeci wyciąg to mocne 6+ a nie 5.

str 386. Opis drogi nr 15.

Partnerem Macieja Włodka podczas wspinaczki do filmu był najprawdopodobniej Jacek Rusiecki (info za Grzegorzem Głazkiem) a nie Jerzy Krzysztoń (info za WC tom 8).

str 386. Opis drogi nr 21.

Oczywiście Warianty Psychopaty nie startują ze Żlebu Szecówki, który rozdziela prawą część ściany. Zdjęcie pokazuje właściwe umiejscowienie obu linii.