REKLAMA

Kurs ekiperski PZA na Zielonej Górze

Taternik | 22 maja 2017

Zielona Góra k. Częstochowy to jeden z kilku rejonów jurajskich znajdujących się w rezerwatach przyrody. Zgodnie z ustawą o ochronie przyrody w rezerwatach obowiązuje zakaz wspinania, chyba że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska wyznaczy miejsca, w których można się wspinać.

Inicjatywa Środowisk Wspinaczkowych „Nasze Skały”, Polski Związek Alpinizmu oraz Klub Wysokogórski w Częstochowie od kilku lat prowadziły rozmowy z Regionalną Dyrekcją Ochrony Środowiska w Katowicach w sprawie możliwości udostępnienia rezerwatu Zielona Góra dla wspinania (podobnie jak miało to miejsce w rezerwatach Góra Zborów, Parkowe i Sokole Góry). Pod koniec zeszłego roku, po wizji lokalnej z udziałem wspinaczy i przyrodników udało się wstępnie ustalić zasady wspinania w rezerwacie. I tak – buldering będzie dopuszczony tylko w Diabelskim Schronisku, obowiązywać będzie zakaz uprawiania dry-toolingu, nie będą również powstawać nowe drogi. Jednym z najważniejszych warunków była też wymiana asekuracji w rezerwacie (bezpieczeństwo!) oraz taka zmiana przebiegu dróg, aby nie ingerowały w płaty roślinności naskalnej. Dotyczyło to przede wszystkim obniżenia stanowisk zjazdowych. Ze względu na brak ścieżki dojściowej i stosunkowo małą atrakcyjność dla wspinaczy zrezygnowano z udostępnienia skałki Podkowadle.

Akcja wymiany asekuracji wymagała dodatkowo uzyskania odpowiednich pozwoleń (decyzja o odstępstwie od zakazów wymienionych w ustawie o ochronie przyrody). Wkrótce zostanie też podpisane zarządzenie dyrektora RDOŚ dopuszczające wspinaczkę w rezerwacie. W drodze porozumienia z RDOŚ Katowice i Nadleśnictwem Złoty Potok, Polski Związek Alpinizmu przejmie opiekę nad drogami wspinaczkowymi w rezerwacie (m.in. przeglądy i ew. wymiany punktów asekuracyjnych).

Prace nad wymianą asekuracji przeprowadziliśmy w weekend 13 i 14 maja w ramach kursu ekiperskiego zorganizowanego przez Komisję Ochrony Przyrody i Dostępu do Rejonów Wspinaczkowych PZA oraz Klub Wysokogórski w Częstochowie. Kadrę kursu stanowili: Arek Tabisz i Patryk Dudek (kierownicy), Włodek Porębski, , Grzegorz Kletschka oraz Andrzej Ciszewski i Miłosz Jodłowski. W kursie wzięło udział 16 osób z różnych środowisk wspinaczkowych (Lublin, Kraków, Łódź, Bełchatów, Opole, Racibórz, Bielsko Biała, Trójmiasto, Kotlina Kłodzka, Wrocław) oraz – w ramach unifikacji – 5 osób ze środowiska speleologicznego. Dodatkowo, na Zieloną Górę przyjechało czterech aktywnych ekiperów, którzy do tej pory działali poza strukturami PZA. Artur „Guma” Pierzchniak (gospodarz rejonu), Marek Freus, Darek Kaptur i Marcin Wszołek zdecydowali się zunifikować, pomóc nam w pracach ekiperskich oraz podzielić się swoim doświadczeniem z kursantami.

Kurs został przeprowadzony „po kosztach”. Kadra kursu pracowała bez wynagrodzenia, z wpłat kursantów pokryto tylko koszty przejazdów i zakwaterowania instruktorów oraz zakup niezbędnych materiałów (ringi, kleje, wiertła itp.). Z pozostałych środków zostaną zakupione materiały do ubezpieczenia kolejnych dróg wspinaczkowych. Chcielibyśmy tu szczególnie podziękować Andrzejowi Ciszewskiemu, który nie tylko przeprowadził fachowy wykład, ale także nieodpłatnie wypożyczył sprzęt i podarował nam materiały (ringi, kleje).

Kowadło[1]

Praca ekipera to nie tylko samo wiercenie i wklejanie. Program kursu obejmował także:

1. Zasady osadzania stałych punktów wykorzystywanych w trackie wspinaczki (rodzaje kotew, normy, parametry itp.) – wykład

2. Ochrona przyrody w rejonach wspinaczkowych i sprawy dostępowe – wykład

3. Ubezpieczenie dróg a wspinaczka tradycyjna (na własnej asekuracji) – wykład i dyskusja

4. Wyznaczanie miejsc pod punkty asekuracyjne (ocena jakości skały, komfort wpinek, weryfikacja przebiegu dróg, odsunięcie ringów od rys z możliwą asekuracją własną)

5. Usuwanie starych punktów asekuracyjnych (w tym zaklejanie otworów i maskowanie śladów po starych kotwach)

6. Testowanie ringów (przy użyciu testera Hilti).

 

W trakcie kursu udało się kompleksowo wymienić asekurację w rejonie oraz zweryfikować przebieg i częściowo wyceny dróg. Usunięto punkty asekuracyjne na północnej ścianie Zielonej Góry oraz na Podkowadle (zakaz wspinania), obniżono stanowiska zjazdowe na większości dróg. W sumie osadzono ponad 130 ringów i 25 stanowisk. Poniżej znajdziecie wykaz ubezpieczonych dróg z propozycjami wycen (niektóre drogi były jeszcze brudne i mogą okazać się łatwiejsze), a w załączniku nowy, opracowany przez Darka Kaptura, skałoplan. Prosimy też o przesyłanie uwag dotyczących asekuracji na drogach.

Lista dróg:

Kowadło:

  1. Wejściowa (III+) – 3R + ST

  2. Młot (VI.2) – 2R + ST

  3. Sierp (VI) – 4R + ST

  4. Diablo (VI.1+) – 3R + ST

  5. Sezon na piankę (V) – 4R + ST

 

Płetwa

  1. Wejściowa (IV) – 3R + ST

  2. Twarze bez nazwy (VI.2) – 3R + ST

  3. bez nazwy (VI+) – 3R + ST

  4. Unga (VI.2+) – 5R + ST

  5. Bóg urodził palce (VI.4?) – 5R + ST

  6. Spirala (VI.3) – 6R + ST, start od prawej

  7. Palce Marsjańskiej Żaby (VI.2+) – 6R + ST

  8. Ballada o Marsjanach (VI.3) – 3R + ST

  9. Amazulu (VI+)– 3R + ST

  10. Ufolud (VI.1+) – 3R + ST

 

Główna Ściana

  1. Zakaz wspinania (VI.1) – 9R + ST

  2. Spirit Horse (VI.4) – 8R + ST

  3. Pterodaktyl (VI.3+)– 8R + ST (po 3R w lewo do Spirit Horse)

  4. Lewa rysa (VI) – droga na własnej asekuracji

  5. Profanator konwersacji (VI.5) – 8R + ST

  6. Prawa rysa (V) – droga na własnej asekuracji

  7. Zielone Baboki (VI.1) – 5R + ST

  8. Panelowe Roboty (VI.2?) – 5R + ST, przy 4 R możliwość obejścia po lewej (razem z dr 7), wtedy VI

  9. Paździerzowe Ludzie (VI.3+) – 4R + ST

  10. Samuraj Jack (VI.4+?) – 4R + ST

  11. Johny Bravo (VI.4) – 5R + ST

  12. Wszyscy jesteśmy Brzykcy (VI.1+) – 5R + ST

  13. Los inwalidos (VI.1) – 4R + ST

  14. Kierownik Kozioł (VI.1+) – 3R + ST

  15. Hokej (VI.1) – 5R + ST

  16. Godzilla Magilla (VI.3+/4) – 5R + ST

  17. Hakuna Matata (VI.3) – 5R + ST

  18. Bidony jak budynie (VI+) – 2R + ST

  19. Żwirek (VI.1) – 2R + ST

  20. Muchomorek (VI+) – 2R + ST

TOPO w formacie PDF

Partnerzy:
Menu